martes, 14 de marzo de 2017

MADALEN SARIA

                ILARGI ETA BERE LAGUNEN               ABENTURAK                  


  Bazen behin Ilargi izeneko neskatila bat. Ilargik 14 urte zituen eta Donostian bizi

zen. Ilargik begi urdinak zituen, bere ilea marroia zen,berak lagun talde bat zuen eta

bere lagunak Maider,Xuban,Maialen eta Arkaitz deitzen ziren.

  Egun batean asko aspertzen ziren eta mendira joan ziren. Mendian zeudela,oinez

hasi ziren eta etxe zahar bat aurkitu zuten, etxeko teilatua alde batera erorita

zegoen,leioak puskatutak zeuden eta ez zeuken aterik. Xuban oso beldurtia zenez

bijilatzen geratu zen.Sartu egin ziren eta etxea oso handia zen, hain handia zenez

separatzea adostu zuten. Ilargi logela batean agertu zen, sartu zen baina bakarrik

oheak zeuden. Maider jangela batean agertu zen, jangela oso handia zen,izozkailu

bat ere zegoen, Maiderrek  ireki zuen baina ez zegoen ezer. Maialen ez zen logela

batean agertu ere, ez jangela batean. Maialen pasillo luze batean agertu zen

pasiloaren paretak koadroz beteta zeuden. Maialen izutu egin zen baina aurrera

jarraitu zuen.Arkaitz logela batean agertu zen. Logelak telebista zeukan ,ere sofa bat

eta  hain alperra zenez telebista ikusten hasi zen. 4 lagunak topatu egin ziren eta

etxera habiatu ziren Arkaitz ahaztuta.


  Ilargi,Maialen,Maider eta Xuban etxera iritsi ziren baina momentu batean Xuban

Arkaitzetaz oroitu zen eta neskei esan zien.Orduan bere bila joan behar zirela

adostu zuten baina gaua iritsi zen eta gurasoak kezkatu egingo ziren.Azkenean

hurrengo goizean joango zirela adostu zuten.Arkaitz aspertuta besteen bila joan zen

baina ez zituen aurkitu orduan logela batean zeuden ohe batzuetan lo egin zuen.

  Hurrengo goiza iritsi zen, Xuban,Maider,Maialen eta Ilargi Arkaitzen bila habiatu

ziren.Oinez hasi ziren.Ordu batzuk ibili zuten eta etxea ez zuten topatu,orduan galdu

egin zirela onartu zuten.Xuban negarrez hasi zen baina momentu batean mapa bat

aurkitu zuten mapa horretan etxea non zegoen adierazten zuen.Mapa segitu baina

ez zuten etxerik aurkitu. Arkaitzen etxean zegoenez bere lagunen bila joango zen.

Arkaitz oinez hasi zen baina ez zekien nora joan.Bapatean  Ilargik etxe polit bat

aurkitu zuen, bere teilatua morea zen eta bere paretak urdinak,lau lehio zituen eta

ate handi bat. Ilargik bestei abisatu eta etxe barruan sartu ziren baina atea itxita

zegoen orduan atea jo zuten.Bapatean amona zahar bat ireki zuen atea,Maialenek

esan zion:

-Ba al dakizu non dagon etxe zahar bat?

  Amonak barrua sartzeko esan zien eta orduan sartu egin ziren. Etxea ez zen oso

handia baina oso polita zen,amonatxoak esertzeko esan zien,amonak etxeko

historia bat kontatu nahi zien.Amonak esaten zuen lehen etxea oso polita zela baina

egun batean terremoto hantzeko zerbait gertatu zela eta dena puskatu zuela eta han

bizi ziren pertsonak hil egin ziren.Umeak arritutak geratu ziren,azkenean joan egin

behar zirela esan zioten amonatxoari .Ibiltzen hasi ziren baina gaua izango zen eta

ez ziren galdu nahi , orduan amonaren etxera joan ziren baina amonatxoa ez

zegoen,orduan sartu egin ziren ohe batean eta lo geratu ziren.


  Hurrengo goizean esnatu egin ziren eta  goseak zeuden , orduan galleta batzuk

hartu zituzten eta joan egin ziren baina Ilargiri amonatxoa oso ona izan zela beriekin

iruditu zitzaion orduan notatxo bat utzi zioten eta joan ziren. Oinez hasi ziren eta  

azkenean etxea aurkitu zuten, berriro separatu ziren Arkaitz bilatzeko . Logela

guztiak begiratu zituzten baina ez zegoen,  bakarrik logela bat  geratzen zen baina

ez zeukaten esperantzarik , Arkaitz hor egongo zenez sartu egin ziren eta hor

zegoen sofan eserita eta telebista ikusten .

  Alde batetik pozik jarri ziren baina beste aldetik ez, etxera joan ziren eta gurasoak

oso pozik jarri ziren eta umeak ere hurrengo egunean klub bat egitea adostu zuten

eta beraien izena abentura taldea eta beraien istripuak zen. Hortik aurrera oso ondo

pasa zuten eta pozik bizi ziren.




                                                                                                      SIRI






No hay comentarios:

Publicar un comentario